Ze belandde meermaals op de spoedeisende hulp, maar Wilma (92) blijft waterskiën: ‘Er is geen stoppen aan’

Wilma Bloemen is al 92 en staat nog steeds op een wakeboard. © Elske RobersWilma Bloemen is al 92 en staat nog steeds op een wakeboard. met video Ze belandde meermaals op de spoedeisende hulp, maar Wilma (92) blijft waterskiën: ‘Er is geen stoppen aan’ Meermaals lag Wilma Bloemen (92) in het ziekenhuis na een ongeluk tijdens het wakeboarden, maar dat weerhoudt haar niet om haar grote passie te blijven uitvoeren. Vol trots scheert ze over het water. „Ik geloof dat ik nou het wereldrecord heb.” Reageren Maak ons je Google-favoriet De liefde voor de watersport begon op haar vijftigste in de Beekse Bergen. De pubers van Wilma Bloemen vermaakten zich op de camping en zij zocht ook een bezigheid. Niet veel later vond ze zichzelf terug op een waterskibaan. Ze raakte verslingerd en is dat nu, 42 jaar later, nog steeds. „Sindsdien moesten we elke vakantie ergens naartoe waar een waterskibaan in de buurt was. Toen schaamden we ons ervoor, maar we zijn vooral enorm trots”, zegt dochter Elsanna Cosgrave. Wilma Bloemen is al 92 en staat nog steeds op een wakeboard. © Frank Jansen Cosgrave is erbij als haar moeder zondagmiddag het water van De Wollebrand in Honselersdijk opgaat. Vijf weken eerder was ook haar andere dochter erbij. De Wollebrand is een bekende plek voor Bloemen. Ze stond er zeventien jaar lang bijna dagelijks op haar trickski, een soort wakeboard in het klein. In 2019 werd daarom zelfs het grasveld naast de plas bij haar geliefde waterskibaan De Wollebrand naar haar vernoemd. De medewerkers noemen haar allemaal ‘oma’. ,,Normaal kom ik vaker, maar ik heb in het ziekenhuis gelegen, dus dit jaar maar twee keer”, zegt Bloemen. Tot haar ziekenhuisopname had ze een auto en kon ze gaan wanneer ze wilde. Bij de Wollebrand zetten de medewerkers achter het hek bij de start een stoel voor haar neer, zodat ze kan meekijken. ,,Ik heb jarenlang een kinderklasje gehad in Alphen aan den Rijn en geef hier tips aan de jongelui”, zegt Bloemen. In 2019 werd het grasveld naast de plas bij haar geliefde waterskibaan De Wollebrand naar haar vernoemd. © Thierry Schut Overigens heeft ze volgens haar dochter het ziekenhuis ook regelmatig gezien door haar hobby. ,,Ze heeft hier van alles gebroken. Ik werk in het ziekenhuis en hoorde heel vaak dat mijn moeder weer op de spoedeisende hulp was. Maar er is geen stoppen aan”, zegt Cosgrave. Het is niet de enige hobby van haar moeder, vertelt ze: „Tot voor kort speelde ze nog tafeltennis, ze deed aan kunstschaatsen met een kussen in haar broek om zachter te vallen en stond jaren op rollerskates.” Bloemen lacht en roept haar vanaf de steiger toe: „Je zult maar zo’n gekke moeder hebben.” Bloemen woont in Den Haag op zichzelf en vond het revalidatiehuis verschrikkelijk, daarom hield ze er rolstoelwedstrijden met medepatiënten. De vorige keer dat ze bij de Wollebrand was, was ze na drie pogingen wel klaar. Nu gaat ze vijf keer voor een nieuwe start. Tot vorig jaar haalde ze nog een heel rondje, maar het gebrek aan krachttraining afgelopen winter en minder waterski-uren deze zomer, maakt dat ze nu de bocht haalt. ,,Ik wilde mijn tweede voet eerst te snel in de binding doen en op het laatst had ik hem ernaast, maar daardoor remde die me af”, zegt ze. De huidige recordhouder is 92 jaar en twee maanden. Daar zit ik nu ruim boven Het personeel, jonge mannen, helpt haar weer op de kant en gaat liefdevol met de aangenomen oma om. Ze heeft naar eigen zeggen een wereldrecord. „De huidige recordhouder is 92 jaar en twee maanden. Daar zit ik nu ruim boven”, zegt de vrouw die begin mei haar verjaardag vierde. Zichtbaar vermoeid na vijf starts wil ze nog wel even zien hoe de jongemannen na haar het doen. „Kijk, ze doen zo”, zegt ze terwijl ze haar armen intrekt. „Je moet ze recht houden. Vraag die jongens eens of ze even bij me komen”, gebiedt ze een toeschouwer. De jongemannen vraagt ze voor haar te hurken met gestrekte armen en ze duwt hun polsen omlaag. „Zo, dus. Voel je het?” De mannen knikken allebe