Ze vermomde zich als man en werd bekogeld met stenen, nu wint Afghaanse wielrenster prestigieus zilver

Fariba Hashimi (midden) met haar zilveren medaille. © ReutersFariba Hashimi (midden) met haar zilveren medaille. Ze vermomde zich als man en werd bekogeld met stenen, nu wint Afghaanse wielrenster prestigieus zilver De beloning na een enorme strijd. De Afghaanse wielrenster Fariba Hashimi (23) won zilver op de Asian Games. Maar achter die medaille schuilt een bijzonder verhaal, want Hashimi werd opgejaagd, trainde uit angst voor de Taliban vermomd als man en zag hoe haar zus bewust werd aangereden. „Ik ben geboren in een land waar vrouwen die dromen worden aangevallen.” Maak ons je Google-favoriet Er ging ongetwijfeld veel door het hoofd van Fariba Hashimi toen ze gisteren op het podium stond met die zilveren medaille rond de nek, want haar verhaal is toch ietwat anders dan dat van haar collega-rensters. De Afghaanse heeft hard moeten werken om überhaupt wielrenster te kúnnen worden. Hashimi groeide op in de provincie Faryab, waar „vrouwen die dromen worden aangevallen”, zo zei ze onlangs in een gesprek met Reuters. Dat mag u gerust letterlijk nemen. Toen Hashimi op negenjarige leeftijd de fiets ontdekte en samen met haar drie jaar oudere zus Yulduz deelnam aan een eerste wielerwedstrijdje, werd ze van begin tot einde beschimpt. „Maar ik voelde me als een vogel die kon vliegen”, dus liet Hashimi die geleende fiets van de buren niet aan de kant. Vermomd als een man bleef ze fietsen en onder een valse naam schreef ze zich ook nadien in voor wedstrijdjes. Tot de lokale media en bevolking dat in de smiezen kregen. Fariba Hashimi is de eerste Afghaanse medaillewinnares bij de Asian Games sinds 2002. © Reuters „We hadden nooit gedacht dat het voor zóveel ophef zou zorgen. Maar dat deed het wel, omdat niemand erbij stilstond dat vrouwen mogen koersen.” De trainingen werden steeds meer een beproeving. Fariba en haar zus waren ontmaskerd en werden voortdurend bekogeld met stenen en flessen. Zware beledigingen waren dagelijkse kost. Yulduz werd zelfs eens bewust aangereden door een auto, waarbij ze haar pols brak. „Op alle manieren probeerden ze ons van de fiets te houden. Meestal door erg agressief te zijn.” „Voor een race vroeg mijn vader me eens of ik écht wilde meekoersen. ‘Ja’, zei ik. ‘Prima’, zei mijn vader. ‘Maar ik heb bang dat ze je gaan vermoorden’.” In 2021 werd de situatie met de machtsovername van de Taliban nog erger. Vrouwen mogen niet werken, reizen of sporten. „Ze hebben onze vrijheid afgenomen”, zei Hashimi bij BBC. „Eigenlijk hebben ze alles afgenomen.” Voor Fariba en Yulduz werd het steeds gevaarlijker, waardoor een drastische beslissing volgde. Een jaar na de komst van de Taliban vluchtte het duo naar Italië. Ze kregen daarbij hulp van de Italiaanse ex-wereldkampioene Alessandra Cappellotto, die met haar stichting Road to Equality vrouwelijke sporters in conflictgebieden helpt om hun sportieve dromen na te jagen. „Het is triest dat ik niet in mijn eigen land kan wonen”, zei Hashimi eerder. „Ik heb mijn familie al zo lang niet gezien. Maar om mijn dromen na te jagen moest ik vluchten. Ik ben ontsnapt aan de stenen van mensen.” „Ik heb daar een heel moeilijke tijd gehad, maar ik zeg niet dat mijn volk slecht is. We hebben zo’n prachtig land. Maar de mentaliteit is er... anders.” Fariba Hashimi deed samen met haar zus mee aan de Olympische Spelen in Parijs. © Reuters Hashimi hoopt dat haar verhaal inspireert. „Ik kan mijn gevoelens nu niet onder woorden brengen”, zei ze na haar zilveren medaille. „Ik ben geboren in een land waar vrouwen die dromen, aangevallen worden. Ik ben blij dat ik daartegen heb gestreden. Gelukkig sta ik niet alleen. Ik weet dat miljoenen vrouwen uit vele landen deze droom delen. Ik hoop dat de volgende generatie sporters hun land kunnen vertegenwoordigen zonder angst.” Hashimi en haar zus - die gisteren 29ste werd op de Asian Games - kwamen eerder in actie tijdens de Olympische Spelen van Parijs. Ze hopen over twee jaar ook deel te nemen aan de Zomerspelen van Los Angeles.