Ze zijn al 24 jaar getrouwd, maar als mevrouw overlijdt dreigt haar man het huis uit te moeten

© Shutterstock Waarvan Akte Ze zijn al 24 jaar getrouwd, maar als mevrouw overlijdt dreigt haar man het huis uit te moeten Al 24 jaar is het stel getrouwd, maar nu blijkt dat de vrouw door het testament van haar eerste man geen erfenis krijgt. Die is doorgeschoven naar de kinderen, maar dat heeft behoorlijk wat consequenties. Ook voor de huidige partner. Maak ons je Google-favoriet Tweetrapsmaking is een term die we in het notariaat gebruiken voor testamenten met bepalingen die zijn bedoeld om te voorkomen dat een nalatenschap bij een door de erflater ongewenst persoon terechtkomt. Dat werkt als volgt: de erflater benoemt iemand in zijn testament als erfgenaam. Die noemen we ‘de bezwaarde’. Hij krijgt de erfenis, mits hij zich houdt aan de bepalingen uit het testament. Zo niet, dan stroomt de erfenis door naar een volgende erfgenaam, ‘de verwachter’. Tweetrapsmaking wordt bijvoorbeeld toegepast om bij samengestelde relaties kinderen uit eerdere relaties te beschermen. Daar is op zich niets mis mee. Maar soms gebruiken erflaters het als dwangmiddel om ‘over hun graf heen’ te regeren: als je je leven niet leeft zoals ik dat wil, erf je ook niets van me. Daar ben ik minder van gecharmeerd. Overigens mag de erflater bij tweetrapsmaking geen voorwaarden opnemen die in strijd zijn met de goede zeden. Een erflater kan de bezwaarde bijvoorbeeld niet verbieden om te trouwen. Maar hij kan daar wel de voorwaarde aan verbinden dat de bezwaarde op huwelijkse voorwaarden moet trouwen. Zo niet, dan verliest de bezwaarde het recht op de erfenis. Het probleem van tweetrapsmaking is dat die soms anders uitpakt dan de erflater voor ogen stond. Dat overkomt een vrouw die na het overlijden van haar eerste man, met wie ze in gemeenschap van goederen was getrouwd en twee kinderen kreeg, opnieuw in het huwelijk is getreden. Nu willen zij en haar nieuwe echtgenoot na 24 jaar huwelijk hun testamenten laten opmaken. In het Centraal Testamentenregister zie ik dat haar overleden echtgenoot een testament had met tweetrapsmaking. Zij is de eerste erfgenaam van haar overleden echtgenoot. Maar als ze hertrouwt, moet ze dat op huwelijkse voorwaarden doen, anders gaat haar erfdeel naar hun twee kinderen. Haar overleden man heeft die bepaling natuurlijk opgenomen om ervoor te zorgen dat zijn erfdeel – de helft van de gezamenlijke woning – bij zijn eigen kinderen terechtkomt en niet bij de nieuwe echtgenoot of diens kinderen. Tot zover niks aan de hand. Maar de vrouw heeft nooit meer stilgestaan bij het testament van haar overleden man. Dus is ze met haar nieuwe partner in gemeenschap van goederen getrouwd. En daarmee trad automatisch de tweetrapsmaking in werking: zijn erfdeel schuift door naar hun kinderen. Zolang ze leeft, is er weinig aan de hand. Vanwege het langstlevende beding kan ze gewoon in het huis blijven wonen. Maar als zij overlijdt, blijft haar tweede echtgenoot met lege handen achter en zal hij waarschijnlijk de woning moeten verlaten. Een man op leeftijd dakloos maken zal vast niet de bedoeling zijn geweest van de erflater. Maar dankzij de tweetrapsmaking pakt het wel zo uit. Een hard gelag voor de man die zoveel gelukkige jaren met zijn vrouw in het huis heeft gewoond. Lees meer oproep Let jij op de prijzen van je boodschappen? We horen het graag